سايه اش هميشگى است چنين است سر انجام آنها كه پرهيزكار شدند و پايان زندگى كافران آتش جاودان بود 36 و [ اكنون بدان ] آنها كه كتاب آسمانى - شان داديم شادند از آنچه به تو فرو فرستاديم و دسته اى از گروه [ كج انديش ] كسانى هستند كه قسمتى ز قرآن را نمىپذيرند [ ولى تو اى محمد ] بگو : من مأمورم خدا را پرستم و انبازى براى او نه پندارم و مردم را بسوى او مىخوانم چه بازگشت همگان بسوى او خواهد بود 37 و به اين گونه [ كه بينى ] ما قرآن را براى دستور زندگى مردم به زبان عربى [ خودشان ] فرستاديم و البتّه تو اگر پس از اين دانشى كه به تو رسيد پيرو خواسته هاى بيدينان شوى براى تو از سوى خدا دوست و نگهبانى نباشد . جهت نزول : مجمع : ابن عبّاس گفت : اعراب پيغمبر را سرزنش كردند : اگر محمّد پيغمبر است كار او مجال نگهدارى چند زن به او نمىدهد آيت 38 « وَلَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا » در جواب آنها نازل شد . ترجمه : [ و گر كسى زبان درازى و يا فزونخواهى كند بداند ] همانا پيش از تو پيغمبرانى فرستاديم كه براىشان همسران و فرزندان بداديم و هيچ پيمبرى را نرسد كه نشانه اى به پيغمبرى خود آرد مگر كه دستور خداوندى بود هر كارى را هنگامى بسرنوشت بود 39 و آنچه را خدا خواهد نابود كند و آنچه شايسته داند استوار بدارد كه برترين سرنوشت و امّ الكتاب به پيشگاه او است 40 پس اگر چيزى ز آزارى كه بكافران وعده داده‌ايم [ در زندگى تو بر سرشان آريم ] و به تو نشان دهيم و يا [ آسوده بمانند و ] بزندگى تو پايان دهيم [ بهر روى ] كار تو ابلاغ فرمان ما است و شما كارشان با ما 41 مگر نمىبينند : ما سرزمينها را چنان كرده‌ايم كه ز پيرامون آن كم كنيم [ و بروزگارى بجورى درآوريم ] و البتّه كه خدا فرمان كند و كس را نرسد كه فرمان او واپس زند كه او شمار تيز دارد 42 همانا آنها كه پيش از اينان بودند چاره ها كردند ولى همه چاره جوئيها بقدرت خداوند است كه هر كه هر چه كند او بداند و اين بيدينان به زودى بيابند : سر انجام اين سراى بسود كه